Observatie: Waarom die quasi-oude foto’s mij irriteren

geplaatst in: Blogs, mening/observatie | 0

quasi retro fotografieEen paar jaar geleden zag ik ze voor het eerst op Facebook verschijnen: van die foto’s die uit de jaren ’70 lijken te komen. Vergeeld, met een donker uitlopend of gerafeld randje en met vlekjes erop. De eerste Instagram foto’s, met retro-effectjes. Het irriteerde me, hoewel ik niet precies wist waarom.

Foto’s uit de doka

Ik heb in mijn eigen fotoalbums van vroeger dat soort foto’s. Omdat kleurenfoto’s in de loop der tijd vergeelden. Omdat foto’s in de donkere kamer weleens vlekkerig uit de ontwikkelbakjes kwamen. Mijn vader had een doka op zolder, met een rode lamp, plastic bakjes met zurige sapjes, tangetjes om foto’s eruit te halen en lijnen om ze aan te drogen. Dat was veel werk, maar ook heel magisch: je zag de foto onder je handen op het papier verschijnen.

Foto’s op scherm

Tegenwoordig zie je de foto direct na het klikken op je schermpje en kan je ze meteen op je computer zetten en uit de printer laten rollen. Op vergelijkbaar goed fotopapier. Iedereen kan met zijn mobieltje filmpjes maken van haarscherpe kwaliteit. Toch, of misschien juist daardoor, zijn er technieken ontwikkeld die foto’s en filmpjes oud laat lijken. Ik vond zelfs een programma waarin je eigen foto in zo’n ontwikkelbakje ligt. Als je er met je muis overheen gaat, gaat de vloeistof quasi-rimpelen. De namen zijn duidelijk genoeg: heavy damage, moldy, dirty lens en evergreen.

Distressed

Jaren geleden al kwamen de gepatineerde meubels in de mode; waarbij hout expres zo bewerkt is dat het oud lijkt. Toen mijn tante trots haar gepatineerde kastje aan mijn vader liet zijn, zei hij: “Even opschuren, likje verf erover en hij ziet er weer prima uit.” Houten vloeren worden speciaal getrommeld om ze een oud en verweerd uiterlijk te geven. Ook spijkerbroeken kun je kopen met een verweerd uiterlijk. Of je kan het zelf doen, want voor dat oud maken betaal je nogal wat extra. De Engelsen hebben een goed woord voor deze techniek. Die noemen het distressed wood of distressed jeans. Het werkwoord to distress betekent: “To afflict with great pain, anxiety, or sorrow; trouble; worry; bother. To subject to pressure, stress, or strain.” Vertaald: kwellen of bedroeven.

mijn eigen oude foto'sHang naar vroeger

Waarom hebben we zo’n hang naar vroeger? Waarom mishandelen we nieuwe dingen om ze een oud en verweerd uiterlijk te geven? Volgens mij komt het doordat de wereld te perfect wordt. Alles is nieuw, want als het oud is vervang je het; repareren gebeurt nauwelijks meer. Alles is tot in perfectie doorontwikkeld. Dat maakt dat we weer terugverlangen naar oude tijden.

Ik vind het aanstellerig, daar komt de ergernis vandaan. Dat je met de moderne technieken van nu dingen quasi oud maakt. Dat je bewust de imperfectie van vroeger creëert. Dat vind ik nou bedroevend.

Share on Facebook