Portret: Fotograaf Caspar Huurdeman

geplaatst in: Blogs, Voorbeeld portret | 0

Dit is een voorbeeld van een geschreven portret dat ik maakte van Baarnse fotograaf Caspar Huurdeman voor het online magazine Leven in Vorstelijk Baarn

Op 8 september vierde hij dat hij twaalf en een half jaar geleden een hersenoperatie onderging. Omdat hij het leven wil vieren, omdat hij toen een tweede kans kreeg en omdat hij als vrijgezel geen trouwdag kan vieren. Het werd een mooi feest met zijn vrienden in de Prins Hendrik.

“Kijk, een brand in Huizen”. Caspar laat de melding op zijn pager zien, maar zet hem daarna tijdens het interview uit. Overdag krijgt hij er de meldingen op van de hulpdiensten uit de hele regio, ’s nachts alleen die van Soest en Baarn. “Daardoor was ik bijvoorbeeld als eerste fotograaf ter plaatse bij het ongeval met die Tesla, dat gebeurde om 6 uur ’s ochtends. Daar ben ik vervolgens de hele dag bijgebleven, ik heb nog een broodje gekregen van de brandweerlieden. Omdat het landelijk nieuws was en omdat ik hoopte dat ik nog meer foto’s kon maken. Het moment dat het lichaam in de rouwwagen werd overgebracht, had ik daardoor ook.”

Operatie

Zelfportret van fotograaf Caspar HuurdemanCaspar kreeg 12,5 jaar geleden een nieuwe start, na zijn operatie. Hij was in de tijd ervoor duizelig geworden en kreeg hoofdpijn, maar de huisarts zei alleen dat hij paracetamol moest nemen. Een bevriende fysiotherapeut deed wat testjes en zei dat hij naar een neuroloog moest. “Als een dronkenman ben ik naar de huisarts gefietst. Na een scan werd ik meteen in het academisch ziekenhuis in Utrecht opgenomen. Het bleken twee adertjes te zijn die elkaar afknelden.

Alpe d’Huez

Ik was in die periode met wat vrienden aan het oefenen om mee te gaan doen aan de Alpe d’Huez op de fiets, maar het eerste wat de intake-arts zei was: ‘dat zal wel volgend jaar worden voor jou’. Maar ik heb hem toch beklommen, een half jaar later. Ik heb geluk gehad, als ik langer had gewacht, had ik invalide kunnen raken. En het bijzondere was: na de operatie waren al mijn klachten verdwenen.”

Postbode

In die tijd was Caspar nog chauffeur-postbode, met de auto bracht hij de post rond in de buitengebieden. “Ik fotografeerde altijd als hobby, als ik in de polder vogels of een ander dier zag, ging ik terug met de camera om dat vast te leggen. Die foto’s stuurde ik ook weleens naar de krant en ik deelde ze op Facebook.” Caspar heeft op dit moment ruim 4000 vrienden op Facebook.

Foto’s

“Toen ik drie jaar geleden bij een ontslagronde aan de beurt was bij Post.NL, heb ik besloten van mijn hobby mijn beroep te maken en fotograaf te worden. Mijn foto’s verkoop ik nu aan de regionale en landelijke kranten, iedereen die het wil hebben. De laatste jaren maak ik ook videofilms, die stuur ik naar tv-zenders. Behalve de meldingen van de hulpdiensten, krijg ik ook veel tips, onder andere van die facebookvrienden. Een inval van de politie bijvoorbeeld. Maar ook straatfeestjes. Alles waar nieuws is. Als mij iets opvalt, maak ik een foto en stuur ik het, soms met een klein tekstje, naar de krant.

Nieuwswaarde

Ik voer mijn eigen redactie. Dus bij evenementen beloof ik nooit aan de krant dat ik er een foto van maak, want als er iets onverwachts gebeurt wat nieuwswaarde heeft, ga ik daarheen. Ik heb een heel leuk en vrij leven. Ik zie natuurlijk veel vervelende dingen, maar ik sta wel altijd op een afstand. Ambulance- en brandweerpersoneel staat er echt bovenop.”

Vrijgezel

Caspar is vrijgezel, wat het bestaan als fotograaf vergemakkelijkt. “Als ik ’s nachts een melding krijg, ga ik eruit. Of als ik aan het eten ben, wil ik ook nog wel ergens heen gaan. Dat zou een vriendin minder leuk vinden, denk ik. Toen ik mijn feest vierde, had ik mijn pager uitgezet, maar dan app ik wel aan mijn collega’s in Hilversum en Huizen, dat zij komen als er die avond iets in Baarn gebeurt.”

Een verkorte versie van dit interview is te vinden op Leven in Vorstelijk Baarn

Share on Facebook