Observatie: Afzakbroeken een generatiedingetje

geplaatst in: Blogs, mening/observatie | 0

Er zijn van die dingen die bij een bepaalde generatie horen. Dat je dingen die stuk zijn, lekker weggooit of -geeft, bijvoorbeeld. Kan je weer een nieuwe kopen. Dat doen onze ouders niet, die blijven het oude ding gebruiken tot het uit elkaar valt, of eigenlijk valt het niet uit elkaar omdat ze er zo zuinig op zijn.

Generatiedingetje

Dat is een generatiedingetje. Heeft nog te maken met tweede wereldoorlog en zuinigheid waarschijnlijk. Dat je alleen gaatjes laat prikken in je oorlel, is ook zoiets. De jongere generatie kan in bijna ieder lichaamsdeel een ringetje of knopje zetten.

Omajurken

Kleding is bij uitstek een manier om een generatie te onderscheiden. Zo heb ik me vroeger weleens afgevraagd of er in een vrouwenleven vanzelf een moment komt, als je een jaar of zestig bent, dat je omajurken gaat dragen. Ik weet nu dat dat niet zo is. De oma’s uit mijn jeugd hadden gewoon nooit broeken gedragen.

Mode

Ik weet nog dat ik uit de stroom van de heersende mode ben gestapt, in mijn studententijd. Dat ik in de grote winkelketens liep en dacht: moet ik dat aan? Dat was om precies te zijn de tijd dat de broeken met wijd uitlopende pijpen (weer) in de mode kwamen. En de bloemen en kleurcombinaties uit de jaren zestig en zeventig. Kleren die ik nog altijd associeerde met de muf ruikende zakken uit mijn moeders klerenkast (niet weggegooid!) waar mijn zus en ik ons af en toe uit verkleedden. Erg vermakelijk maar ook erg lelijk. En dat hing nu als nieuw aan de rekken.

Oudere generatie

Ik weet wel, als je jezelf niet als oudere generatie wilt wegzetten, moet je vooral geen kritiek geven op de kleding van de jongere generatie. Zo kan ik me nu beter voorstellen wat mijn moeder vond van onze drollenvangers en roze met groene doe-maar-combinaties. En ik geef toe, de oversized sweaters waren niet flatteus. Maar er moet me toch iets van het hart over de broeken van tegenwoordig.

Generatiedingetje: broeken horen niet onder de bil te beginnenTaille

Want wat is er aan de hand met de taille? Toen ik jong was zat een tailleband nog gewoon in je taille, de naam zei het eigenlijk al. Langzamerhand is die naar beneden geschoven, tot op de heup en tot onder de rand van de onderbroek. Tot zover is er niet zoveel aan de hand. Maar wie heeft er bedacht dat broeken onder de bil moeten beginnen? En hoe kan dat eigenlijk? Hoe blijft het zitten? Met klittenband? Dubbelzijdig tape? En sorry, maar het staat echt niemand. Dat kruis hoort niet bij je knieën te hangen, maar in je kruis, de naam zegt het eigenlijk al. En onderbroek is ook al zo’n veelzeggend woord. Die wil ik helemaal niet kunnen zien. Met of zonder gedateerde tennisser erop.

Maar goed, dat zal wel een generatiedingetje zijn.

Share on Facebook