Observatie: De sprinkhaan en de mier

geplaatst in: Blogs, mening/observatie | 0

Toen ik in Nieuw-Zeeland woonde, moest ik vaak denken aan de fabel van de sprinkhaan en de mier. In één zin: De mier is in de zomer druk bezig een wintervoorraad aan te leggen, de sprinkhaan danst en zingt en komt in de winter bij de mier omdat hij honger heeft.

mier en sprinkhaanEmigreren

Veertien jaar geleden besloten we in een echte sprinkhaanbui te emigreren; huis verkocht, banen opgezegd, katten naar mijn ouders en daar gingen we! Toen wij onze vrienden over onze plannen vertelden, waren de reacties uiteenlopend. De meest mierachtige was of we ons geen zorgen maakten over ons pensioengat. En er was een soort onrust merkbaar: “Zou ik dan toch ook die olijvenboerderij in Toscane moeten kopen of die camping in Ierland?”

Sprinkhaan

In Nieuw-Zeeland leerden we Davy kennen, een blonde surfie die was opgeleid tot timmerman. Op dat moment was hij bezig de houten shingles op een monumentaal gebouw te vervangen en hij kluste er wat bij. Maar hij had ook zeer verdienstelijk een paar surfboards zelf gemaakt en beschilderd. Wij zeiden: “Daar kan je een zaakje van maken, zorg dat je er nog meer maakt en probeer ze te verkopen!”. Een businessplan zouden we zo voor hem kunnen maken. Ja, dat ging hij misschien wel doen. Een jaar later spraken we hem weer: hij leefde nog steeds van klus naar klus en maakte af en toe één board voor een vriend. Een sprinkhaan.

In het nu

Ik las in Psychologie Magazine dat mensen die dichter bij de evenaar leven, meer in het nu leven. Dat zou te maken hebben met het feit dat de seizoenen daar minder duidelijk wisselen. Verder van de evenaar leven mensen meer met verleden en toekomst. Wij Nederlanders plannen vooruit, sparen en stippelen uit. We sprokkelen om de winter door te komen.

Miergedrag

Laatst had ik weer een mooi voorbeeld van ons miergedrag: ik had een reünie en had afgesproken met een vriendin die mij en een andere vriendin van de trein zou halen. Op Facebook hadden we het volgende gesprek:
A: Ik kom om 13:43 aan met de trein.
B: Ik kom om 13:44 aan.
C: Mooi, dan kom ik om 13:45 met de auto om jullie op te pikken.
Het was vriend D die nu in Mexico woont, die ons op het belachelijke van de situatie wees, waarbij je op de minuut precies afspreekt. In Mexico (en ook in Nieuw-Zeeland) mag je blij zijn als iemand op de dag aankomt waarop je hebt afgesproken.

Zandkunstenaar

Een prachtig voorbeeld van een sprinkhaan is de zandkunstenaar Pete Donnelly, te zien op YouTube en af en toe door iemand gedeeld op Facebook. Die man fietst ’s ochtends vroeg naar het strand om daar met een stok en een hark de meest waanzinnige kunstwerken in het zand te maken. Met als enige tijdsbeperking de vloed die na drie uur opkomt. Dan verdwijnt zijn kunstwerk weer en fietst hij naar huis, zijn lange jas wapperend in de wind.

Share on Facebook