Taal: De naam van mijn bedrijf

geplaatst in: Blogs, over taal | 0

Ik ben nog elke dag blij met de bedrijfsnaam Boekportret die mij ooit te binnen schoot. Het omschrijft goed wat ik doe, het is concreet en het is makkelijk te spellen.

Spelinstructie

Tegenwoordig hoor ik bij de reclameblokken op Radio 1 geregeld spotjes langskomen van bedrijven met een spelinstructie:
“Current, met een q”
“Credits, met een q”
“Giraf, met een v”
“Kiep schrijf je als iep met een c ervoor”
“Voice, v-o-y-s”

Straatnaam

Het is onhandig als je een naam altijd moet spellen. Ik ondervond dat toen ik in mijn eerste studiejaar in Groningen woonde op de E. Thomassen à Thuessinklaan. En dan heette ik in die tijd ook nog Hanneke de Raadt-met-dubbel-a-d-t. Wat een opluchting toen ik naar de Oranjesingel verhuisde! Nu woon ik in de Beukenlaan, ook weer een prima straatnaam. Dit in tegenstelling tot de parallel daaraan lopende d’ Aulnis de Bourouilllaan. Behalve dat je dat met drie l-en moet spellen, weet niemand hoe je het uitspreekt.

KaimahiBedrijfsnaam Boekportret

Voordat mijn bedrijf Boekportret heette, opereerde ik onder de naam Kaimahi. Dat komt uit het Maori en betekent werker, functionaris, iemand die een taak uitvoert. Een heel neutrale naam voor een bedrijf, met een verwijzing naar de tijd dat ik in Nieuw-Zeeland woonde. Het paste ook goed bij de geschreven portretten die ik maakte, want of je nou directeur bent of bij de postkamer werkt, iedereen heeft een interessant verhaal. Maar ik bleef die naam spellen. Ik kon weliswaar heel snel “Karel, Anton, Isaak, Marie, Anton, Hendrik, Isaak” zeggen, maar ik moet er niet aan denken hoeveel e-mails ik niet gekregen heb omdat de verzender mijn bedrijfsnaam toch niet goed genoteerd had.

Ik ben dus heel blij met de naam Boekportret, want hoe belangrijk ik spelling ook vind, het is geen handige binnenkomer.

Share on Facebook