Interviewen: Bron bij spreekbeurt

geplaatst in: Blogs, over interviewen | 0

Oudste dochter met ijsmaker als bronMijn beide dochters hebben nu een informatiekring gehouden waarbij ze een interview gebruikten als bron. Niet geheel toevallig natuurlijk met een moeder die daar haar specialisme van heeft gemaakt. Maar ook iets wat in deze tijd van digitale informatie misschien minder voor de hand ligt.

Spreekbeurt

Op de school van mijn dochters houden ze informatiekringen. Vroeger heette dat meeneemkring, en op de meeste scholen heet het spreekbeurt. Meeneemkring was een te beperkte term, want niet bij elk onderwerp kan je er iets van meenemen en het gaat natuurlijk over het opzoeken van informatie en daarover spreken, meestal aan de hand van een powerpoint.

IJsjes

Mijn oudste dochter had vorig jaar samen met haar vriendin als onderwerp IJsjes bedacht. “En dan interview je onze ambachtelijke ijsmaker” zei ik meteen. Abel Hamelink van De Smaecken van Hamelink vond dat ook een leuk idee. Met een lijstje vragen gingen ze naar de ijswinkel toe, waar ze ook nog een rondleiding kregen bij de ijsmakerij beneden en een ijsje van hun favoriete smaak toe.

Jongste dochter met burgemeester als bronBurgemeester

Mijn jongste was op zoek naar een onderwerp en ik gaf als suggestie De Burgemeester met een interview als informatiebron. Een e-mail later bleek dat onze burgemeester dat een erg leuk idee vond. Dus werd Meike op een woensdagmiddag door de bode naar de kamer van Mark Röell geleid, samen met haar vriendin. De voorbereide vragen lazen ze om beurten op. Meike vatte soms de woorden van de burgemeester samen: “Dus het is leuk om iets voor mensen te betekenen”. En ze vroeg keurig door. Vriendin koos een tactisch moment “Soms zijn gemeenteraadsleden heel eigenwijs” om te zeggen dat haar moeder in de Baarnse gemeenteraad zit. De ambtsketen had de burgemeester van te voren laten brengen en bij de vraag “Mogen wij hem om” mochten ze allebei op de foto.

Klas

De burgemeester vroeg na afloop zelf of hij bij de informatiekring aanwezig mocht zijn “maar alleen als je daar niet nog zenuwachtiger van wordt”.En zo deed ze een paar weken later haar presentatie voor de klas én de burgemeester. De ambtsketen met de penning en de schakels waar ze over vertelde, kon ze zelf laten zien en na afloop konden de kinderen zelf ook nog vragen stellen aan de burgemeester.

Persoonlijk contact

In deze tijd kan je het zo gek niet intypen op Google of je vindt er iets over. Dan ligt persoonlijk contact niet meer zo voor de hand. Iemand opbellen begint voor de generatie van na 1980 een schending van privacy te worden. “Wie telefoneert, is asociaal en opdringerig. Jongeren van nu willen juist rust en afstand. Ze sms’en en pingen liever” schreven Jan Truijens Martinez en Anouk van Kampen in 2012 in NRC. Dertiger Pauline Bijster schreef in HP De Tijd “Ik bel je niet meer en wel hierom” en Rick de Haan blogde over de “5 redenen waarom bellen de meest asociale manier van communiceren is”.

Levende bron

Hoe ijs gemaakt wordt kan je ook opzoeken op internet en hoe je burgemeester wordt staat ook op Wikipedia, maar een levende bron is altijd leuker. Het is natuurlijk spannender om iemand te interviewen dan informatie thuis op te zoeken. Maar als iemand vertelt over dat wat hij graag doet, levert dat altijd een mooi verhaal op.

Share on Facebook