Boekblog: Handvatten en stoere beslissingen

geplaatst in: Blogs, Boek Dit Wil Ik | 0

170120 Den Haag DudokDit jaar ben ik druk bezig met mijn boek Dit Wil Ik, een inspiratieboek over mensen die ingrijpende keuzes gemaakt hebben vanuit hun hart. In deze blogs doe ik verslag van de rondtocht langs de mensen die ik daarvoor spreek. Afgelopen week had ik het eerste gesprek met de grondlegger van een coachingsmethodiek. Want naast inspirerende verhalen van ‘roer-omgooiers’ wil ik ook handvatten bieden. Als je zelf ook wat anders zou willen in je leven en je wilt daar hulp bij, waar kun je dan terecht?

Coaching via e-mail

Ik heb afgesproken in restaurant Dudok in hartje Den Haag met Mirjam Windrich. “Ik liep bijna tegen Mark Rutte op”, zegt ze bij binnenkomst. Mirjam Windrich ontwikkelde de coachingsmethode Mindful Analysis. Daarbij heb je alleen contact met je coach via e-mail. Je schrijft op wat je situatie is en via heel gerichte vragen van de coach ga je op zoek naar de oorzaken, aanleidingen en uiteindelijk oplossingen. Mis je dan het persoonlijk contact niet? “Nee, helemaal niet,” zegt Mirjam. “Dat leidt alleen maar af. Het gaat er om dat je zelf de antwoorden vindt. Dat blijkt heel goed te werken met alleen e-mailcontact. Beter zelfs.”
DSCF7129

De jongens van de Kistemaker

Begin deze week ga ik ook naar Barchem in de Achterhoek. De reis gaat van de snelweg naar een rijksweg, door steeds kleiner wordende dorpen, over landwegen en uiteindelijk een onverharde straat. Frank Schotel en John van Dijk, “de jongens van de Kistemaker” en hond Max verwelkomen mij in hun verbouwde boerderij met schuur. Bijna tien jaar geleden besloten ze het helemaal anders te gaan doen. Omdat ze allebei het gastheerschap leuk vinden en Frank graag kookt, werd het een B&B waar je kan logeren en dineren. Ze maakten een plan en bekeken 40 panden door heel Nederland, tot ze in de Achterhoek de Kistemaker vonden.

Stoer

Frank: “Elke keer realiseer ik me dat ik er onbezonnen in ben gegaan. We hebben wel een businessplan gemaakt, maar we wilden het ook gewoon graag gaan doen. Dus dat deden we. Als ik terugkijk, denk ik weleens; hoe heb ik het ooit gedurfd. Zonder dat ik toen het gevoel had dat ik iets aan het durven was. Anderen zeiden vaak tegen ons; wat stoer zeg. Als ik er nu over nadenk, was dat wel zo.”

Share on Facebook