Observatie: Beter goed gejut

geplaatst in: Blogs, mening/observatie | 0

Jutten, een heerlijk woord, waarvan ik de ware betekenis deze zomer ontdekte. Jutten lijkt erg op jatten en dat is ook zo, want het komt erop neer dat je spullen van een ander meeneemt.

Gevonden

Met dat verschil dat je die spullen op het strand hebt gevonden en dat het best zou kunnen dat een strandgast ze zojuist heeft laten liggen, maar ook dat ze van een Zweeds schip gevallen zijn, in Zuid-Amerika op drift geraakt zijn, of dat ze zich maanden geleden hebben losgemaakt van de plasticberg bij Hawaii. Je weet het niet en je komt er ook niet achter wie de eigenaar is. Een briefje ophangen op een strandpaal: ‘gevonden: een stootwil, blauw’ heeft zo weinig zin. Officieel moet dat trouwens wel, althans gejutte spullen aanbieden aan de autoriteiten. Maar ja, als er een hele container met make-up spulletjes aanspoelt, zou de Vlielander geen Vlielander zijn als hij niet zijn deel kwam jutten.

Jutjuf

Dit leerden wij in het minieme drenkelingenhuisje, waar we toch met 20 man in pasten, van onze jutjuf, tevens chauffeuse van onze strandsafaribus. Het huisje was propvol met gejut spul en zij met verhalen erover. De dag erna toen het weer eens flink gewaaid had, kregen ook wij de jutkoorts te pakken, met als opbrengst: een plastic emmertje, een plastic vork, een glazen flesje (handig voor flessenpost) en een stuk of tien inktvisskeletten.

JutmentaliteitJutten: schelpen en veren

Het jutten was ook aan de andere kant van de duinen ontdekt. Bij de meeste tenten lagen de onvermijdelijke schelpen en inktvisskeletten, maar ook complete totempalen van hout, touw en stootwillen en tafeltjes gemaakt van drijfhout. De jutmentaliteit bleek een vast onderdeel van camping Stortemelk. Toen ik mijn navulbare zeepflesje in de douche liet staan, was die de volgende dag verdwenen. Alleen het tegelijkertijd achtergelaten (minder waardevolle) miniflaconnetje zeep was er nog, maar wel leeg. Gejut dus. Op een andere camping zou ik zoiets op een centrale plaats neerzetten, de vinder komt er wel langs als hij ernaar zoekt. Maar niet op een eiland. Geen eigenaar in zicht? Jutten!

Flessenpost

Onze flessenpost gooiden we op de terugweg van de veerboot in het water. We droomden van Zweden, Zuid-Amerika of Hawaii waar hij na maanden zou aanspoelen. De aan ons geadresseerde kaart die we erin hadden gedaan kwam al na twee dagen aan. Gejut op Vlieland, maar wel door een Engelse strandgast.

Share on Facebook